Dossier doorgestuurd!

Zaterdag mailtje gekregen van HKM dat ons dossier is goedgekeurd en doorgestuurd naar de regio Almaty. We moesten nog wel een aantal documenten vernieuwen, laten voorzien van de nodige stempels en apostilles en laten vertalen.
Dit werd dus opnieuw een rondje Brussel vandaag. Maar na een 2-tal uurtjes waren al de stempels en apostilles verzameld en zijn de documenten bezorgd aan de vertaler.

Mama heeft nog een kaart van Kazachstan op de kop kunnen tikken en een ook al voor een beetje leesvoer gezorgd voor Laura voor tijdens de vlucht.

Onze gedachten dwalen af...

We zijn weer aan het werk en onze gedachten dwalen dus ook meer en meer af naar Kazachstan en dat kleine wezentje ergens in Almaty .... Ondertussen weten we dat de kindjes erg goed worden verzorgd dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken!
Maar toch ... iedere keer ik mijn ogen sluit denk ik aan dat klein wezentje dat we graag in onze armen willen sluiten en willen omringen met onze liefde, ...

Ontspannen Paasweekend!

Vrolijk Pasen! Hopelijk zijn de klokken overal overgevlogen en is de Paashaas langsgeweest.

Voor ons had de Paashaas alvast iets speciaals in petto. "Een verrassingsweekend!" Ik wist wel dat we op weekend zouden gaan, want ik had een extra dagje recup moeten nemen, maar de bestemming was onbekend. En Laura, zij wist van niets. Toen we zaterdagmorgen vertrokken van bij Moeke Mieke en Oopie Fonny zei ze na 2 minuten al tegen papa dat hij verkeerd reed, dat hij niet naar huis aan het rijden was ... .

Uiteindelijk heeft hij toch moeten verklappen dat hij een verrassing had voor Laura en de mama. Het werd een superweekend in de Ardennen met zon en veel sneeuw! Zelfs de Paashaas kwam langs...

Wachten op HET telefoontje duurt lang...!

Er zijn al 12 weken voorbij sinds ons dossier werd verzonden naar Kazachstan. Hoewel de eerste weken voorbij vlogen, gaat de tijd nu af en toe wel wat langzamer. We hebben eigenlijk geen idee wanneer de telefoon zal gaan. Het ene moment denk je, dat zal wel heel binnenkort zijn, maar op een ander moment kan het voor je gevoel nog wel een paar weken duren. Wij hebben in ieder geval altijd de telefoon bij ons :-)

We proberen maar nergens vanuit te gaan, maar hopen toch dat het telefoontje snel zal komen...

Wij zijn inmiddels meer dan klaar voor het telefoontje en willen heel graag naar Kazachstan en ons broertje!

Vragen van de grote zus

Wanneer Laura vragen stelt zoals: "mama hoeveel jaar zal ons broertje zijn, hoe zal hij eruit zien, hoelang duurt het nog vooraleer ik hem kan knuffelen en met hem kan spelen, ..."

Steeds moeten wij het antwoord schuldig blijven :-( Dit wordt alsmaar moeilijker om uit te leggen aan een meisje van 6! "de grote zus".

Een paar weken geleden stelde ze mij plots de vraag:"Zijn wij eigenlijk ook zwanger mama? Want Jana & Zeno (haar nichtje en neefje) gaan ook een broertje krijgen, dus Tineke is zwanger en die heeft nu een dikke buik maar jij wordt ni dikker dus ben jij nu eigenlijk wel zwanger? Gaan we eigenlijk wel een broertje krijgen? "
Toen ik vertelde dat wij adoptiezwanger zijn en dat ons broertje niet uit mijn buik komt maar uit de buik van zijn een "buikmama" wist ze het weer en was ze weer gerust gesteld. Nu gaat ze ook overal heel fier vertellen van :mijn mama is niet zwanger maar "adoptiezwanger".
Nu ze in het eerste leerjaar zit en zelf vrij vlot begint te lezen zijn de boekjes die je(o.a) op die site van het VAG kan vinden echt wel een aanrader.

(on)geduld ...

Het is nu meer dan 9 weken geleden dat ons dossier vertrokken is naar Kazachstan en wij zijn hier (on)geduldig aan het wachten op meer nieuws ;-).

Een 10-tal dagen geleden hebben een mailtje gekregen van HKM met de mededeling dat we een extra volmacht in orde moesten brengen. Natuurlijk net op de dag dat ze het mailtje versturen lees ik de mailbox niet na. Normaal wordt de mailbox minstens één keer per dag nagelezen. Dus ik heb dit mailtje pas gelezen op vrijdagavond. Probleem was dat de volmacht (met de handtekening van de notaris of burgemeester) vóór donderdag bij HKM moest zijn en met het weekend voor de deur was dit niet zo evident. Uiteindelijk na een paar telefoontjes hebben we op zaterdagmorgen de handtekening op het document kunnen laten zetten en heb ik de volmacht op maandag naar Beerse gebracht.

Dus nu kunnen we niet veel anders doen dan (on)geduldig en vol spanning afwachten tot er meer nieuws is. Voor Laura begint het wachten toch ook wel héél lang te duren en is het een bijna dagelijkse vraag geworden van hoelang het nog gaat duren vooraleer ze haar broertje gaat zien.

Het kamertje is klaar!!

DANK U VAKE!!! Het slaapkamertjes is geverfd en de meubeltjes staan terug op de plaats waar ze moeten staan en dit dankzij ons Vake. Vrijdag had ik een dagje recup genomen en hebben we de laatste afwerking gedaan, ...Hieronder kan je de voor en na bekijken.

Verven!!

Zaterdag hebben vake en ik het kamertje verder in primmer gezet. Hier was ik al 4 maanden op aan het wachten. Vandaag, zondag, zijn we dan eindelijk begonnen met de kamer te schilderen. Het plafond, 2 muren en 1/3 van de andere muur is al gedaan voor de eerste keer. Yesssss eindelijk is ze bijna af. Nog 2/3 van één muur moet er worden geverf, dan nog de 2de laag en dan kan ik beginnen met de meubeltjes terug te plaatsen.Morgen kijken wanneer ik nog een dagje vrij kan nemen om verder te werken zodat we het kunnen afwerken.Daarna moet de speelkamer nog worden geverfd en dan kan ik starten met mijn volgende "project". Kwestie van bezig te blijven.

Wachten... volgens Van Dale Groot Woordenboek

Volgens Van Dale Groot Woordenboek van de Nederlandse taal betekent wachten ==> kalme en bedaarde volharding in het wachten op iets ... (iets = hier iemand, nl ons brusje)Om de tijd sneller te doen gaan heb ik mij volop op het werk gestort (met voorbedachte rade) zodat ik hier een nette bureau (zal spijtig genoeg niet gelijk zijn aan lege) kan achterlaten. Ik hoop dat de nu onoverzichtelijke stapel dan een beetje verminderd is zodat de collega's ook af en toe een beetje rust gegund kan worden.Dus voorlopig werken,... en hopen dat de tijd snel vooruit gaat.

Schuren en verven

Zaterdagavond (allé bijna nacht) terwijl papa de overwinning van KFC-Meise aan het vieren was, ben ik begonnen met het afschuren van de kamer van ons brusje. Om 1u30 heb ik er de brui aan gegeven en ben gaan slapen.Zondag hebben we met zijn tweetjes verder geschuurd tot we erbij neervielen en er bijna een stoflong aan overhielden. Resultaat ==> kamer afgeschuurd en allebei pijnlijke armen en nek.Maandag ben ik naar de winkel gereden om de verf te gaan kopen en ben vol goede moed begonnen nu moet het alleen nog afgeraken. Een kamer, helemaal in hout, verven is toch ni simpel als het lijkt. Moeillijk gaat ook he en eens het af is ... zijn we de pijnlijke spieren vergeten.

2008!

Allereerst wensen we iedereen een sprankelend en bruisend 2008 toe!!!We hopen dat dit jaar ons jaar mag gaan worden, het jaar waarin we voor de 2de keer papa en mama gaan worden en Laura "grote zus". Uiteraard houden we een slag om de arm want je weet het maar nooit in adoptieland. Chris, Kijn en Laura!

Dossier vertaald en vertrokken!!

JOEPIE!! ONS DOSSIER IS VERTAALD EN VERTROKKEN!!Vorige week donderdag hebben we bericht gekregen van Annick en Annemie dat zij vrijdag 14/12/2007 ons dossier mochten gaan halen op de Ambassade van Kazachstan. Maandag 20 december 2007 zou ons dossier vertrokken zijn naar Kazachstan.Daar gaat het eerst naar het Ministerie van buitenlandse Zaken, van daaruit wordt het doorgestuurd naar het Ministerie van Educatie waarna het weer wordt doorgestuurd naar een departement van het Ministerie van Educatie in een regio, vanuit deze regio wordt een invitatie voor ons (mama en papa in spé voor Laura's brusje) opgemaakt. Vanaf nu is het officiële wachten van 3 à 6 maanden begonnen. (Misschien iets minder lang je mag altijd hopen hé, misschien iets langer beter rekening mee houden , want in adoptieland weet je nooit.)

kinderlijke onschuld.

Vorig weekend had Laura een logée. Wanneer Laura de vlag liet zien van het land waar haar brusje vandaan zal komen was de opmerking! "Wauw Laura uw broertje of zusje die zal wel uit een heel mooi en zonnig land komen als er op de vlag zo'n grote zon staat, dan zal die zal zeker altijd vrolijk zijn"

Wachten

Nog even laten weten dat we nog aan het wachten zijn op de vertaling van ons dossier. Ik hoop echt dat ons dossier dit jaar nog kan vertrekken richting het land van ons brusje! Hoop doet leven hé !
In ieder geval ons hoedje af voor de mensen van HKM, voor al de mensen die zij dit jaar al hebben gelukkig gemaakt en in de toekomst nog gelukkig gaan maken!

Vertaling

Weer een tijdje geleden dat we iets geschreven hebben op onze blog. Het is even stil in ons adoptiedossier!Op 24 oktober een mooie bruine omslag gekregen van de griffie met al onze documenten die we hadden ingediend vorige jaar in oktober bij ons verzoekschrift. Op 6/11 even naar K&G gebeld met de vraag of het afschrift van ons geschiktheidvonnis en het afschrift van het verslag van de procureur (het openbaar ministerie) al werd verstuurd naar de Het Kleine Mirakel . Zij hadden dag voordien juist alles doorgestuurd .Op 8 november een mailtje gekregen van HKM dat alle documenten zijn toegekomen op de dienst en dat ons dossier nu VOLLEDIG is. Enkel op deze twee stukken moeten nog apostilles geplaatst worden en er moet nog een deel van het dossier worden vertaald. Er werd al een deel van het dossier aan de vertaler gegeven op 21 oktober 2007. Dus nu is het nog wachten op de rest van de vertaling.Terwijl we wachten houden we ons bezig met allerlei andere zaken zoals verrassingsfeestjes organiseren voor Tante Za die 65 werd , tappen in de voetbalkantine, taart bakken voor de verjaardag van Jens die 15 werd , ....Alles om het wachten sneller te laten verlopen

Kijn als GPS?!

Wij dachten dat het geen enkel probleem ging zijn om naar Brussel (allé ’t is Ukkel) te rijden om dossier naar Annemie en Annick te brengen. Amai hebben wij gezweet. Ik moet eigenlijk zeggen Chris. Chris is vroeger beginnen met werken, om tijdig te kunnen stoppen zodat we tussen 12 en 13u op de afgesproken plaats zouden zijn, maar in zijn haast is hij gevallen met zijn fiets, en zoals ze zeggen een ongeluk komt nooit alleen. Natuurlijk vonden we onze weg naar Ukkel (de Amasade van Kazachstan) niet. Aangezien ik (Katrijn) de GPS van dienst was kan da wel al een keer fout lopen, of beter gezegd, kan de chauffeur al wel een keer fout rijden. We reden wel de juiste richting uit maar eerst een afrit te vroeg, dan een afrit te laat, …
Uiteindelijk zijn we er toch geraakt en hebben alles kunnen afgeven.

Dus nu kunnen we alleen nog WACHTEN!! Het moeilijkste maar spijtig genoeg meest voorkomende woord in het adoptiewoordenboek.
Toch wordt ook alles véél concreter want ons dossier gaat al naar de vertaler en ten laatste binnen 10 dagen moet het afschrift van ons geschiktheidvonnis en het afschrift van het verslag van de procureur (het openbaar ministerie) worden verstuurd naar de Federale Centrale Autoriteit.

Naar Brussel

Vandaag telefoon gekregen met de vraag of wij morgen ons dossier naar Brussel kunnen brengen aangezien hun afspraak op de Ambassade van Kazachstan werd verplaatst naar maandag. Voor ons is dit geen enkel probleem, wij wonen korter bij Brussel als bij Beerse.

Dossier volledig

Gisteren thuisgekomen uit het ziekenhuis en dossier nog eens volledig nagekeken. Gebeld met Annemie om af te spreken om onze documenten binnen te brengen voor de apostilles te laten zetten. Wij gaan maandag ons dossier naar Beerse brengen want dinsdag moeten Anncik en Annemie in Brussel zijn bij de Consul en dan kunnen ze oa ons dossier meenemen om de apostilles te laten plaatsen (plakken).

Geveld door buikgriep

Terug van weggeweest.
Onze documenten zijn verzameld, allé da waren ze eigenlijk al een kleine week nadat we ons intakegesprek hadden gehad. En dankzij de goodwill van onze notaris werden deze documenten voorzien van de nodigen handtekeningen ….

Alleen om ze terug bij HKM te krijgen was het iets moeilijker want mama werd geveld door een vieze buikgriep met al resultaat anderhalve week ziekenhuis, en als enige maaltijd BAXTER. Mmm en lekker dat da was. En daarna mocht ik toch beschuit eten
Voor ons popje was dit eerst niet zo leuk maar we hebben dan van de nood een deugd gemaakt en ze is gaan logeren bij haar vriendinnetjes. “dit was héél leuk mama, de volgende keer als je in het ziekenhuis ligt kan ik terug bij Noor en Merel gaan slapen en ook bij Lore….” ( Euh ik hoop da er geen volgende keer komt!)

Papierslag

Naar het gemeentehuis geweest om een aantal documenten op te vragen, deze documenten mogen we vrijdag gaan halen, want ze moeten ondertekend worden door de burgemeester.
Voor de rest druk bezig met alle andere documenten te verzamelen, zodat we in de loop van volgende week naar de notaris kunnen.