Een nieuw begin! (20/08/2008)

Eindelijk was de grote dag aangebroken!! De dag waarop we al zolang wachtten..!
En ja hoor alles verliep (tot hiertoe) vlekkeloos!!!! Om 7u45 in het busje gestapt, onderweg de papieren opgepikt bij de rechtbank (slecht een 30-tal minuutjes moeten wachten… en onze voorgangers weten dat dit niet lang is), nadien héél even bij de notaris gestopt en de laatste tussenstop voor we doorreden naar Karakastek was de winkel om onze taarten aan te kopen. Onze tolk had ons aangeraden de taarten voor de nanny’s en dokters pas in Uzynagash (20km voor Karakastek) aan te kopen omdat het soms kan gebeuren dat je nogal lang moet wachten op de documenten en de taarten tijdens de lange rit van Almaty naar het Babyhouse en tijdens het wachten veranderen in iets wat niet meer eetbaar is. Dat hebben we dan ook gedaan!!
Om 10u30 zijn we dan aangekomen in het Babyhouse.
Vooraleer ik naar Ferre mocht moest ik eerst naar de hoofddokter, mijn handtekening plaatsen dat ik Ferre Tarkan De Backer meenam uit het Babyhouse!! Dit heb ik met veel plezier gedaan!!! Daarna hebben we nog afscheid genomen van de nanny’s die er waren en hebben we nog een uurtje kunnen buiten spelen totdat het bezoekje van de andere koppels erop zat! En toen was onze grote moment aangebroken!!! Ferre wist van het moment dat hij door de voordeur van het babyhouse naar buiten ging dat er iets anders te gebeuren stond als anders en toen hij aan het busje kwam keek hij een beetje verbaasd rond maar hij is super flink geweest! Tijdens de bijna 2 uur durende rit heeft hij naar buiten gekeken, gezwaaid en de laatste 10 minuten begon hij zelfs te zingen.
Toen we terug in het appartement kwamen had moeke een leuke verrassing voor ons, ze had een mooie slinger gemaakt (zie foto’s) met welkom Ferre!! En alles was tip top in orde voor onze kleine man! Toen onze kleine kapoen zijn vertrouwde speelgoed zag voelde hij zich al meteen thuis! Na zijn patatjes lag hij meteen in dromenland.
In de vooravond zijn we nog een wandeling gaan maken en hebben we met Kurt, Jirina & Rubentje nog een terrasje gedaan.
Ik probeer zoveel mogelijk het schema te volgen van het babyhouse zodat Ferre ni plots alle routine verliest en volledig de draad kwijt is. Het slapen gaan verliep iets minder vlot als in de namiddag wat volledig normaal is denk ik! Al die nieuwe indrukken, nieuw bedje, andere kamer,…! Wanneer hij mama niet meer zag was het paniek dus ben ik bij Ferre gebleven tot hij sliep! Normaal 20uur vandaag 23uur!

Het laatste echte bezoekje! (19/08/2008)

Vandaag was het ons laatste echte bezoekje aan het Babyhouse in Karakastek want morgen is het de grote dag! We hebben een laatste wandeling gemaakt rond het weeshuis, door de gangen gewandeld en ons gespiegeld en voor de laatste keer op de schommel gezeten. Het doet toch raar om te weten dat je dit zal achterlaten. Ik zal dit zelfs een beetje missen!
De nanny’s hebben hier geruime tijd voor ons zoontje gezorgd en we zullen hun hier voor de rest van ons leven héél dankbaar voor zijn. We hebben oprecht veel bewondering en respect voor deze mensen!
Straks om 00u00 lokale tijd of 20u00 Belgische tijd loopt de beroepsperiode af wat wil zeggen dat alles echt officieel is en we Ferre mee naar huis kunnen nemen. Allée voorlopig naar het appartement hier in Almaty en eens de administratie hier achter de rug is, kunnen we het vliegtuig richting België nemen naar mijn allerliefste dochter en ventje want ik mis hun verschrikkelijk!!!!
Morgen moet ik, samen met de tolk, voor ik Ferre mee naar huis mag brengen nog een aantal documenten ophalen op de rechtbank in Uzynagash, hiermee naar een notaris gaan, … . Hopelijk verloopt dit allemaal zonder teveel hindernissen zodat ik snel naar mijn zoontje kan en we snel thuis zijn!
Nu nog even de laatste voorbereidingen treffen voor Ferre zijn thuiskomst en dan proberen te slapen!!
Nog 1 keer slapen!!!!!!!!!

Piraat Ferre, dag 36, week 6 (18/08/2008)

Yess!! Eindelijk, het weekend is weer achter de rug! Dit zullen velen onder jullie waarschijnlijk niet zo graag lezen maar hier kon het weekend niet snel genoeg voorbij zijn. Voor ons begint het af te korten! Joepie!
Het weekend is nog snel voorbij gegaan, zaterdag hebben we eerst lekker uitgeslapen en daarna hebben we een stevig wandeling gemaakt (meer omdat mijn oriëntatievermogen mij in de steek liet en het kaartlezen ook niet al te goed wilde lukken). Op deze manier zijn we toch in het Central State Museum beland en hebben we weer 10-tallen bruidsparen gezien, we deden zelfs ons best om ze te ontwijken maar dit lijkt ons niet te lukken.
Dit is dag 36 in Almaty of het begin van onze 6de week. 65 dagen geleden hebben we Ferre voor de eerste keer gezien. Soms lijkt het alsof het gisteren was en op andere momenten lijkt het al een eeuwigheid geleden. Als je ziet hoe Ferre, op die ondertussen bijna 10 weken, veranderd is en wat hij al heeft bijgeleerd, dit hadden wij nooit durven hopen!
Vandaag was het weer een leuk weerzien en de nanny’s waren weer eens superblij met de extra pampers voor de andere kindjes van Ferre zijn leefgroepje.
We hebben eerst ons gewone ritueel gevolgd en na een klein uurtje binnen te hebben gezeten wilden we onze dagelijkse wandeling gaan maken met de buggy, maar die waren allemaal verdwenen dus zijn we met z’n tweetjes gezellig gaan schommelen en in de speeltuin (een piratenschip) gaan spelen. Dus vandaag was het piraat Ferre! Een superlieve piraat trouwens!
Nog 2 keer slapen …!!

Gekke bekke trekken (15/08/2008)

We hebben bij aankomst Ferre’s reactie kunnen filmen wanneer hij mama zag, hoe hij op het potje ging, … echt heel leuke herinneringen voor later. Vandaag was Ferre een echte deugniet. We hadden het eigenlijk al kunnen weten wanneer we toekwamen en hij ze hem op zijn potje zetten. Hij begon dada te doen, te zingen, …. alles behalve datgene wat hij moest doen, dus hebben we ons maar even achter een hoekje gezet.
Eens in onze speelruimte zag je zijn oogje blinken en begon Ferre aan alle knopjes te draaien waar hij niet mocht aankomen, de kasten te openen ... iets wat hij voordien nooit deed. Wanneer ik iets zei haalde hij natuurlijk weer zijn meest charmante glimlach boven en hield heel onschuldig zijn hoofdje scheef van mama wat zeg je nu, ik doe toch niets. Wanneer dat echt niet hielp begon hij maar op “papa” te roepen!
Ik had ook een klein spiegeltje mee en hier heeft hij zich kostelijk mee geamuseerd, constant gekke bekke trekken! Dit kan hij als de beste!
Toen het uiteindelijk tijd was en mama zei: “Kom Ferre, we gaan opruimen” zei Ferre: “papa, papa,…” wat zou da nu willen zeggen papa?
Nog 5 keer slapen …!

Snoetje poetsen (14/08/2008)

Vandaag hebben we het grootste deel van ons bezoekje buiten doorgebracht. Eerst hebben we een stukje met de buggy gewandeld en daarna heeft Ferre zelf een héél groot stuk gestapt! Vandaag heeft hij zelfs zijn eigen mondje afgeveegd.
Voor de rest het zelfde stramien zoals de andere dagen, als afsluiter even schommelen en de 2 uurtjes waren weer voorbij voor we het wisten.
Ik begin te merken dat Ferre zich steeds beter begint te voelen, hij probeert steeds meer dingen uit, echt een kleine deugniet!
Ondertussen is Moeke hersteld en dus zijn we deze namiddag een wandeling gaan maken en ook eens richting TsUM gewandeld. Onderweg kwam mama een winkel tegen met kinderkleding waar nog solden was dus … morgen gaan we ne keer kijken of het past!
Nog 6 keer slapen …

Kort bezoekje (13/08/2008)

Het was even zoeken naar onze jongen deze morgen want hij had zich verstopt in een hoekje waar hij aan het spelen was! Wanneer ik “Ferre” riep keek hij op en kwam hij op handen en knieën aangekropen. (Kruipen kan hij ondertussen als de beste)
Vandaag werd ons bezoekje ingekort tot één uurtje, maar het was voor het goede doel want we moesten in het terugkeren stoppen in Uzynagash bij de rechtbank om onze “uitspraak” af te halen en het andere koppel moest naar de notaris. Morgen zouden we dan een beetje langer mogen blijven ;-)
Zoals elke dag verlopen onze bezoekje hier eigenlijk volgens hetzelfde ritueel, eerst spelen we een beetje binnen, daarna maken we een kleine wandeling en dan gaan we nog een beetje schommelen. Vandaag zag Ferre een kleine puppy en hij wilde hier iedere keer naartoe lopen (een goeie oefening) … dus Rik is gewaarschuwd!
Wanneer we thuiskomen van het Babyhouse zijn we meestal groggy van in het busje te zitten (vandaag meer dan 4,5 uur) en houden we een kleine siësta. Deze namiddag gaan we een frisse pint pakken met een ander koppel die maandag ook mama en papa zijn geworden!
Ons moeke die heeft zondag na ons uitstapje aan het Panfilov Park één of andere voedselvergiftiging opgelopen en loopt er een beetje belabberd bij maar is ondertussen al een beetje beter. (Op zo’n momenten zeggen we toch: “lang leve de Belgische geneeskunde en apothekers”)
Nog 7 keer slapen …!

Moeilijk afscheid (12/08/2008)

Wanneer ik deze morgen toekwam aan Ferre’s leefgroepje waren we beide even blij elkaar terug te zien na het lange weekend!
Vandaag was een dagje van “mama & papa”!!! Ik denk dat Ferre héél het weekend heeft geoefend om mama en papa te leren zeggen. Zalig gewoon!!
We hebben weer fijn geschommeld en met zijn favoriete autootje gespeeld. Die 2 uurtjes die vliegen zo voorbij.
Het afscheid verliep vandaag weer iets moeilijker want Ferre wilde niet terug naar zijn nanny’s. Mijn hart brak wanneer hij zich omdraaide naar mij en ik hem moest achter laten. Op dat moment verwens je die verd… beroepsperiode en reglementen!!
Nog 8 keer slapen … !
En speciaal voor Oopie Fonny’s ?? ;-) verjaardag onderstaande foto!!

GELUKKIGE VERJAARDAG OOPIE FONNY!!

Onverwacht verlengd weekend  (11/08/2008)

Om 8u05, 10 minuten te vroeg, stonden we deze morgen al op de afgesproken plaats waar het busje ons zou oppikken. Om 8u35 was ik het wachten dan toch een beetje beu en begon ik onraad te ruiken en heb ik gebeld naar de tolk. “ze waren me vergeten te verwittigen maar vandaag reed er geen busje naar het Babyhouse in Karakastek aangezien er een ander koppel rechtbank heeft.” Dus had ik fijn een verlengd weekend! Ach we tellen af en maken er vandaag gewoon een leuk dagje van.
Nog 9 keer slapen … !(alle hopelijk, altijd met twee woorden spreken hé)

Panfilov Park (10/082008)

Deze namiddag zijn we het Panfilov Park gaan verkennen. Een groot park in het midden van de stad Almaty. We hadden moeite om een foto te trekken zonder dat er ook maar één bruidspaar op stond. Blijkbaar is dit de place to be om trouwfoto’s te laten nemen. Ze liepen zelfs om ter snelst om op een bepaalde plaats als eerste te zijn.
Het is te hopen dat iedere bruid met de juiste bruidegom naar huis is teruggekeerd want we hebben er 10-tallen gezien en ons afgevraagd of hier in de weekends misschien ook massahuwelijken worden georganiseerd zoals in Sint-Niklaas op de Grote Markt.
Na ons een weg te hebben gebaand tussen de jonggehuwden zijn we het Museum van Kazachse Muziekinstrumenten binnengewandeld. Hier hebben we een mini-concert gekregen van een Kazachse schone op verschillende instrumenten waaronder de Qbyz en dombra. Echt wel de moeite hoor.
Nog 10 keer slapen …!

Gelukkige verjaardag Peter Ti!! (09/08/2008)

GELUKKIGE VERJAARDAG PETER TI!!!

...XXX...

PS: de champagne en taart houden we nog tegoed ;-)

Onze eerste dag zonder papa (08/08/2008)

Deze morgen zijn mijn mama (moeke) en ik (Katrijn) samen met het busje richting Babyhouse gereden. Voor de eerste keer zonder papa, dit was toch maar raar hoor. Dit was voor moeke de eerste keer dat ze meeging en dus was er voor haar onderweg veel nieuw te zien.
Om 9u45 zijn we toegekomen en we zijn onmiddellijk naar boven gegaan naar Ferre’s leefruimte. Toen ik op de gang kwam hoorde ik iemand heel hard wenen en stak ik even mijn hoofd om de deur van de speelruimte waar Ferre altijd zit met de andere kindjes. Hier lag hij te duimen en heel zielig te wenen. Maar toen hij de mama zag kroop hij recht en stopte hij!!
Eens op de gang op weg naar de massagekamer (onze speelruimte voor 2uur) zag hij zijn spiegelbeeld en hij was weer supergoed geluimd!
Vandaag was hij echt een kleine schelm en een kleine verleider! Hij hoeft maar één keer te lachen en je bent verkocht!! Hij heeft echt van die deugnietenoogjes en een glimlach waarvoor je smelt. Iedereen aan het thuisfront is gewaarschuwd hij zal jullie zo rond zijn vingertje winden net als de grote zus dit doet.
Nu is het weer weekend en dit wil zeggen 2 dagen geen bezoek … snif snif!
Maar nog 12 keer slapen en …

Laatste dag met papa in Kazachstan (07/08/2008)

Toen we deze morgen aankwamen bij Ferre’s leefgroepje en papa hem aannam van zijn nanny begon hij dadelijk te zingen.
Vandaag heeft Ferre voor het eerst uit een fles willen drinken, dit was voordien echt ondenkbaar. Het is echt opvallend daar waar bij ons de kindjes alle vreemde voorwerpen in hun mondje stoppen zal Ferre dit nooit doen, integendeel hij houdt zijn lippen stijf op elkaar!
Vandaag was echt een papa’s dagje. Onze grote zus Laura zit thuis te wachten totdat de papa thuiskomt dus was het vandaag zijn laatste dagje in Kazachstan (althans … voorlopig toch). Want we hebben Kazachstan, het geboorteland van onze zoon in ons hart gesloten … .
Als afsluiter zijn we, net zoals de vorige keer, lekker gaan eten in de “Ciao Pizza”
Vannacht om 1u zijn ze Chris komen halen … en heb ik afscheid genomen voor de komende 5 weken. Gelukkig is er ook ons moeke nog!!
Papa we zullen je missen net zoals onze grote zus, maar de muren van ons appartement hangen ondertussen al vol met foto’s dus we gaan jullie zeker niet vergeten!
Nog 13 keer slapen en …

Prettig weerzien!! (05/08/2008)

7 u liep deze morgen onze wekker af. Joepie, na 4 en een halve week is het eindelijk zover!! We kunnen terug naar Ferre.
Om 8u10 stonden we vol ongeduld te wachten op ons busje. Dit keer was het een andere chauffeur. De chauffeur die normaal met ons naar Karakastek rijdt is met vakantie dus moesten we toch weer even wennen aan de rijstijl en Kazachse stiptheid maar na het academisch kwartier kwamen het busje met chauffeur en tolk dan toch in zicht.
Rond 9u50 arriveerden we dan in het Babyhouse en toen we naar Ferre’s leefgroepje wilden gaan w as de deur op slot. De tolk is toen even gaan navragen en toen bleek dat alle kindjes verhuisd waren van verdiep en dat Ferre nog aan het eten was.
Na een 5-tal minuutjes wachten was dan eindelijk het moment aangebroken en kwamen ze buiten met ons zoontje & broertje!
Wauw, wat een gevoel! Je kon zien dat hij het allemaal niet zo goed begreep, maar veel was hij niet veranderd vonden we! Alleen (nog) een beetje vermagerd.
Toen hij mama’s oorbellen zag was het ijs gebroken!! We hebben samen gespeeld met zijn favoriete speelgoedjes en buiten een wandeling gemaakt! En mama en papa hebben vooral genoten van het moment waarop Ferre zei: “Papa” & “Mama”!
Het bezoekje van vandaag duurde maar 1u30 omdat we om 13u bij notaris moesten zijn om onze papieren te tekenen maar morgen is het een nieuwe dag!!
Nog 15 keer slapen Ferre …

YESS!! Het is nu … FERRE TARKAN DE BACKER!!!

Om 13u15 werden we opgepikt door de coördinator en de tolk om richting Uzynagash te rijden waar we voor de rechter moesten verschijnen. We werden daar om 15uur verwacht.
In het busje kregen we een A4 papier met een aantal regeltjes, aangeduid in fluo die belangrijk waren om te weten.
Rond 14u40 zijn we toegekomen in Uzynagash en moesten nog even wachten aan het ministerie van educatie waar we de sociaal-assistente moesten oppikken.
Uiteindelijk kwamen we aan op de rechtbank en na 25 lange minuten mochten we binnen in de rechtszaal (met ijzeren kooi voor de zware criminelen).

Een half uur (het leek wel een uur) lang moesten we beiden vragen beantwoorden. De rechter vroeg aan de sociaal-assistente hoe de nazorgrapporten uit België werden afgeleverd. Hieruit bleek nogmaals het belang van het correct en tijdig indienen van deze nazorgrapporten voor de nieuwe kandidaat-adoptieouders!!
Nadien moesten we even buiten zodat iedereen (rechter, procureur, sociaal assistent en de hoofddokter van het weeshuis) konden overleggen.
Na een vijftal minuten werden we terug binnengeroepen en werden we voor de tweede keer MAMA en PAPA en heeft LAURA een BROERTJE!!!!

Joepie.. morgen mogen we terug naar ons zoontje!

Nog één week!

Onze vluchten zijn geboekt. We vertrekken zaterdag 2/08 voor de 2de keer naar Almaty. Maandag 4 augustus is dan een belangrijke dag dit is nl. de dag dat we voor de rechter moeten verschijnen.

De papa keert aan het einde van die week terug naar ons Belgenlandje waar Laura hem zal staan op te wachten want mama en Ferre komen pas zes weken later thuis ... ergens half september.

Dus het vertrek zal dit keer toch met een dubbel gevoel zijn vrees ik :-(

We gaan ervan uit dat deze zes weken voorbij vliegen en dat het snel half september is zodat we met ons gezinnetje samen zijn!

Nog één week en Laura kan beginnen knippen aan de aftelkalenders!

Yes!! We kunnen beginnen aftellen!

Vandaag kregen we een sms-je met onze rechtbankdatum!
Wie had er ooit gedacht dat we gingen juichen op het moment dat we voor de rechter zouden mogen verschijnen.
Wel ... dit is al de 3de keer dat wij een gat in de lucht springen wanneer we een rechtbankdatum te horen krijgen.

We worden verwacht op maandag 4 augustus 2008!!!

Dus nog maar 8 of 9 dagen werken en we zijn weer weg! JOEPIE!!

Ferre,
mama en papa komen eraan! Je grote zus wacht vol spanning op jou en is volop bezig met alles klaar te zetten voor je thuiskomst. We missen je zo erg dat het met geen pen te beschrijven valt!
...xxx...

DE EERSTE FOTO!!!

FERRE TARKAN

GROTE ZUS & KLEINE BROER

FERRE We LOVE YOU !!

Ferre Tarkan weet dat elke dag dat we er nu niet zijn, eigenlijk een dag dichterbij onze nieuwe toekomst samen is!

"WE LOVE YOU!!! "

MAMA, PAPA & LAURA!!!!

Dank u iedereen!

We willen iedereen bedanken voor de talrijke mails, berichten en reacties op onze blog en het gastenboek! Het doet echt deugd te weten dat er zoveel mensen zijn die met ons meeleven!
BEDANKT!!

Ook bedankt aan alle andere Belgen hier in Almaty voor de fijne ontvangst en rondleiding, dat maakt het toch wat makkelijker om het één en ander terug te vinden, lekker te eten, te drinken, … .

Ons elfde (en voorlopige laatste) bezoekje (02-07-2008)

Vandaag was het toch met een iets ander gevoel dat we in het busje stapten dan de voorbije dagen. We waren vrij vroeg in het babyhouse en ze waren net bezig om Ferre klaar te maken! Toen we toekwamen vroegen ze, zoals elke dag, achter de pampers. Iedere dag geven we 4 pampers af voor Ferre. Vandaag hadden we de overschot mee van pak (dus meer dan 15 pampers) en ze waren weer in de zevende hemel. Voor de rest liep ons bezoekje zoals de andere dagen tot… onze tolk een half uur voor tijd kwam zeggen dat we Ferre onmiddellijk en in stilte, liefst onzichtbaar, naar zijn leefgroepje moesten brengen want er was een voornaam persoon in het babyhouse.
Wij hadden ons afscheid van ons zoontje natuurlijk wel anders voorgesteld maar klagen absoluut niet. Op één dag na zijn wij elke dag naar het babyhouse mogen gaan.

Deze namiddag hebben we onze koffers gepakt, het appartement gepoetst en alles klaargemaakt om hopelijk voor maar een korte tijd terug naar huis te keren. Morgen Om 8u15 Belgische tijd landen we in Zaventem en zullen we ons terug moeten aanpassen aan het andere levenritme.