Taart en scampi's eten

Zondag zijn we lekkere taart gaan eten want ons Jana is vorige week 11 jaar geworden en dit moest worden gevierd!Peter Chris die heeft als een echte "kleine" jongen met de "grote" kindjes zitten spelen terwijl ons moeke al de boeken van ons Laura heeft gekaft met van da ellendig doorschijnend plakspul. DANK U MOEKE. ER MOER NOG ÉÉN MAP GEKAFT WORDEN?! Nadien hebben we onze Mats teug naar huis gebracht waar er lekkere scampis op ons aan het wachten waren!

Joepie Laura's "kleine broer" komt logeren

In het weekend is Mats komen logeren ('t petekindje van Chris en Laura haar "broertje") Als Mats is geboren is Laura aan Nonkel Ti en Tante Fie(Mats zijn papa en mama) gaan vragen of zij de "grote zus" mocht zijn.Het is net alsof het gisteren was, maar ondertussen kruipt hij al rond als de beste.

eerste week van het eerste leerjaar

Drukke week achter de rug! Toch weer een hele aanpassing die maand september moet ik zeggen. Terug naar school wil zeggen, opstaan op vaste tijdstippen, gaan slapen op vaste tijdstippen ... en ga zo maar door. Nu wat dat slapen betreft is het niet zo'n probleem, Laura kwam echt wel héél moe thuis, want zo'n een hele dag stil zitten en opletten is vermoeiender dan spelen. Ik stond er echt van te kijken wat ze op een week tijd al hebben geleerd, ni te doen het gaat echt wel ongelooflijk snel.Wat ons voornemen betreft om elke ochtend op hetzelfde uur te vertrekken wel ... mmm dat is iets minder. We komen wel op tijd, dat is zeker niet het probleem. Maar ik neem nog iedere dag onze buurjongen mee naar school en ondertussen heb ik aan de mama al laten weten dat ons uur van vertrek voor volgende week een 30 tal minuten is verlaat, kwestie van ons ritme terug te vinden.

Laura naar het 1ste en D-day!

Gisteren was het stress!! Eerst en vooral voor ons kleine meisje. Allée klein mogen we nu niet echt meer zeggen want nu ze in het eerste leerjaar zit en op de speelplaats van de groten is ook zij wel al héél groot!!Zaterdag hebben we nog samen met onze buren een BBQ gehouden in de straat tot in de late uurtjes en op zondag zijn Laura en de mama samen met Sarah (haar meter) het laatste dagje vakantie gaan vieren. Eerst een wandeling gaan maken in het bos met de Shetlander en daarna eens naar Leuven Kermis. Onze papa die had zijn eerste competitiematch van het seizoen en heeft de schade kunnen beperken. (KFC MEISE - Peutie 1-1). Dus we hadden allemaal onze bezigheden in de hoop dat de tijd sneller zou gaan.Maar noch voor Laura, noch voor de papa of de mama maakte dit ook maar iets uit. De tijd ging tergend langzaam.
Zondagavond om 23u45 sliep ons prinsesje nog niet en om 5u15 riep ze naar beneden: "papa is het nog geen tijd om op te staan en naar school te gaan? Ik kan echt niet meer slapen!!" Uiteindelijk is ze toch terug naar dromenland gegaan en om 7u30 was het net toch iets moeilijker om op te staan als om 5u15.

Zoals een groot meisje wou ze helemaal alleen naar de speelplaats, want alleen de mama’s en de papa’s van de kleuters die gaan mee!! Dus wij hebben onze grote meid aan de schoolpoort afgezet, met haar nieuwe boekentas en hebben glimmend van trots gewuifd tot ze op de speelplaats van de groten was.

Daarna hebben we ons gehaast naar de jeugdrechtbank van Brussel waar het we voor de 2de keer moesten verschijnen. Ik was op van de zenuwen. Gelukkig stonden we als tweede op de rol maar toch hebben we nog meer als een uur moeten wachten voor we aan de beurt waren. Het koppel voor ons was meer als 45 min. binnen waardoor ik aan alles begon te twijfelen. Hadden we wel goed gelezen, hadden we misschien toch nog iets moeten voorbereiden, …. Hoe langer het duurde, hoe rapper mijn hartslag ging en hoe harder Chris begon te zweten, ….
En toen was het eindelijk aan ons . Er werden ons nog een aantal vragen gesteld en ja hoor ...
We werden goedgekeurd voor de adoptie van één buitenlands kindje en de uitspraak zou nog dezelfde dag gebeuren!!!!!!!! Dit wil zeggen dat we tegen het einde van de week of begin volgende week het vonnis in de bus hebben!!

Daarna hebben we dit gevierd met een gezellig etentje!

Wat kan wachten toch lang duren

Ik voel me net weer als vroeger. En ik die in het begin van de vakantie nog zo om ons popje moest lachen toen ze na drie dagen vroeg: "mama wanneer mag ik nu eindelijk weer naar school? De vakantie heeft nu toch al lang genoeg geduurd he!" Zo was ik vroeger ook. Ik vond dat die twee maanden grote vakantie eindeloos lang duurden. Eens een jaar of veertien dan vlogen ze voorbij, maar nu is het precies of uren duren dagen en de dagen duren weken. Het enige voordeel is wel we dit jaar "langer" jong blijven (een goe gedacht is veel waard he ) Nog 20 dagen en hopelijk zijn we dan weer een stapje verder.Voor Laura zal het zeker een grote stap zijn want zij gaat naar het eerste leerjaar. "We moeten nog samen gaan "shoppen" voor een boekentas en stiften en lijm en ... en mama dan moet ik elke dag op de computer want ik moet véél studeren hoor da ik da later goe kan om aan mijn broertje of zusje te leren". Alles is goed om de mama en papa te overtuigen om toch maar op de computer te mogen en als je ze dan even op de PC laat om een kleuterspelletje te laten spelen dan zegt ze: "mama ik zal je laten zien hoe je naar de website van K3 moet gaan." En daar stond ik dan. Ik die dacht dat ik Laura tot nu toe had "beschermd?" van al die PC toestanden. Waar leren ze het toch. Als ze het thuis ni doen blijkbaar wel ergens anders.

Inlezen verslag MO

Na onze terugkomst zijn het we verslag van het MO kunnen gaan inlezen maar kunnen pas 3 september naar de jeugdrechtbank omdat er nu gerechtelijke verlof is en dit is echt wel stresssssssssssss want zolang je geen bevestiging hebt ben je toch ni zeker he.Dus nog een maand bang afwachten, meer kunnen we ni doen. PS: de laatste regel van het MO was POSITIEF ADVIES!!!!

Huwelijk(sreis)!

Op 2 juni 2007 zijn we getrouwd zoals we hadden gepland, met alle toeters en bellen. We hadden prachtig weer, prachtige bruidskindjes en een superfeest … en daarna een pracht van een reis naar het paradijselijke Thailand.

Eerste verschijning + MO

Op 18 december zijn we de eerste keer voor de jeugdrechter verschenen die een maatschappelijk onderzoek heeft bevolen. Ook hier is de termijn van 2 maanden overschreden zoals overal, maar je moet begrijpen, deze mensen zitten echt wel tot over hun oren in werk.Wij hebben onze gesprekken uiteindelijk gehad eind april (dus na 5 maanden) en deze werden afgerond einde mei.

Het verzoekschrift

Nadat wij dit attest in handen hadden zijn wij direct naar de griffie van de jeugdrechtbank gereden en hebben ons verzoekschrift binnengedaan. Nog geen week later hadden we de documenten van Kind en gezin met de vraag om ons levensverhaal te schrijven en een vragenlijst.

Cursus+verplicht huwelijk ;-)

Begin augustus hebben we dan van Triobla de datum van de voorbereidingcursus gekregen. Deze zou plaatsvinden in Asse in september en oktober. 28 oktober 2006 zou de laatste dag zijn. Wij waren hier super blij om en zijn hier heel enthousiast aan begonnen. Maar tijdens de tweede cursusdag hoorden we andere koppels al spreken over trouwen (?) nu voor ons was dit geen probleem (dachten we :-) ) Onze huwelijksdatum lag immers al een jaar vast. Chris had mij in september 2005 al ten huwelijk gevraagd en alles was al gepland voor 2 juni ... 2007!!! Maar... blijkbaar moet voor de herkomstlanden reeds in het tussenvonnis vermeld staan dat we gehuwd zijn ?!? en dus ook op het attest van de voorbereidingcursus. Dus om ons het zelf ni moeilijk te maken ( ha ha ha) zijn we maar snel voor de wet getrouwd. We hadden nog twee weken tijd dus ... tijd zat... toch?:-D Uiteindelijk na een héééééél klein beetje stress dan toch elkaar het jawoord gegeven op 21 oktober 2006 en op 28 oktober 2006 hebben wij als gehuwd koppel het attest van voorbereiding gekregen.

Aanmelding cursus

2 juli 2006, een dag na de 32ste verjaardag van Chris, hebben wij onze documenten voor de aanvraag tot voorbereiding van adoptie ingevuld en opgestuurd naar Kind en Gezin. Een week later hebben wij een overschrijving ontvangen en nog eens een paar dagen later de infomap in verband met interlandelijke adoptie mogen ontvangen.