Gelukkige verjaardag Peter Ti!! (09/08/2008)

GELUKKIGE VERJAARDAG PETER TI!!!

...XXX...

PS: de champagne en taart houden we nog tegoed ;-)

Onze eerste dag zonder papa (08/08/2008)

Deze morgen zijn mijn mama (moeke) en ik (Katrijn) samen met het busje richting Babyhouse gereden. Voor de eerste keer zonder papa, dit was toch maar raar hoor. Dit was voor moeke de eerste keer dat ze meeging en dus was er voor haar onderweg veel nieuw te zien.
Om 9u45 zijn we toegekomen en we zijn onmiddellijk naar boven gegaan naar Ferre’s leefruimte. Toen ik op de gang kwam hoorde ik iemand heel hard wenen en stak ik even mijn hoofd om de deur van de speelruimte waar Ferre altijd zit met de andere kindjes. Hier lag hij te duimen en heel zielig te wenen. Maar toen hij de mama zag kroop hij recht en stopte hij!!
Eens op de gang op weg naar de massagekamer (onze speelruimte voor 2uur) zag hij zijn spiegelbeeld en hij was weer supergoed geluimd!
Vandaag was hij echt een kleine schelm en een kleine verleider! Hij hoeft maar één keer te lachen en je bent verkocht!! Hij heeft echt van die deugnietenoogjes en een glimlach waarvoor je smelt. Iedereen aan het thuisfront is gewaarschuwd hij zal jullie zo rond zijn vingertje winden net als de grote zus dit doet.
Nu is het weer weekend en dit wil zeggen 2 dagen geen bezoek … snif snif!
Maar nog 12 keer slapen en …

Laatste dag met papa in Kazachstan (07/08/2008)

Toen we deze morgen aankwamen bij Ferre’s leefgroepje en papa hem aannam van zijn nanny begon hij dadelijk te zingen.
Vandaag heeft Ferre voor het eerst uit een fles willen drinken, dit was voordien echt ondenkbaar. Het is echt opvallend daar waar bij ons de kindjes alle vreemde voorwerpen in hun mondje stoppen zal Ferre dit nooit doen, integendeel hij houdt zijn lippen stijf op elkaar!
Vandaag was echt een papa’s dagje. Onze grote zus Laura zit thuis te wachten totdat de papa thuiskomt dus was het vandaag zijn laatste dagje in Kazachstan (althans … voorlopig toch). Want we hebben Kazachstan, het geboorteland van onze zoon in ons hart gesloten … .
Als afsluiter zijn we, net zoals de vorige keer, lekker gaan eten in de “Ciao Pizza”
Vannacht om 1u zijn ze Chris komen halen … en heb ik afscheid genomen voor de komende 5 weken. Gelukkig is er ook ons moeke nog!!
Papa we zullen je missen net zoals onze grote zus, maar de muren van ons appartement hangen ondertussen al vol met foto’s dus we gaan jullie zeker niet vergeten!
Nog 13 keer slapen en …

Prettig weerzien!! (05/08/2008)

7 u liep deze morgen onze wekker af. Joepie, na 4 en een halve week is het eindelijk zover!! We kunnen terug naar Ferre.
Om 8u10 stonden we vol ongeduld te wachten op ons busje. Dit keer was het een andere chauffeur. De chauffeur die normaal met ons naar Karakastek rijdt is met vakantie dus moesten we toch weer even wennen aan de rijstijl en Kazachse stiptheid maar na het academisch kwartier kwamen het busje met chauffeur en tolk dan toch in zicht.
Rond 9u50 arriveerden we dan in het Babyhouse en toen we naar Ferre’s leefgroepje wilden gaan w as de deur op slot. De tolk is toen even gaan navragen en toen bleek dat alle kindjes verhuisd waren van verdiep en dat Ferre nog aan het eten was.
Na een 5-tal minuutjes wachten was dan eindelijk het moment aangebroken en kwamen ze buiten met ons zoontje & broertje!
Wauw, wat een gevoel! Je kon zien dat hij het allemaal niet zo goed begreep, maar veel was hij niet veranderd vonden we! Alleen (nog) een beetje vermagerd.
Toen hij mama’s oorbellen zag was het ijs gebroken!! We hebben samen gespeeld met zijn favoriete speelgoedjes en buiten een wandeling gemaakt! En mama en papa hebben vooral genoten van het moment waarop Ferre zei: “Papa” & “Mama”!
Het bezoekje van vandaag duurde maar 1u30 omdat we om 13u bij notaris moesten zijn om onze papieren te tekenen maar morgen is het een nieuwe dag!!
Nog 15 keer slapen Ferre …

YESS!! Het is nu … FERRE TARKAN DE BACKER!!!

Om 13u15 werden we opgepikt door de coördinator en de tolk om richting Uzynagash te rijden waar we voor de rechter moesten verschijnen. We werden daar om 15uur verwacht.
In het busje kregen we een A4 papier met een aantal regeltjes, aangeduid in fluo die belangrijk waren om te weten.
Rond 14u40 zijn we toegekomen in Uzynagash en moesten nog even wachten aan het ministerie van educatie waar we de sociaal-assistente moesten oppikken.
Uiteindelijk kwamen we aan op de rechtbank en na 25 lange minuten mochten we binnen in de rechtszaal (met ijzeren kooi voor de zware criminelen).

Een half uur (het leek wel een uur) lang moesten we beiden vragen beantwoorden. De rechter vroeg aan de sociaal-assistente hoe de nazorgrapporten uit België werden afgeleverd. Hieruit bleek nogmaals het belang van het correct en tijdig indienen van deze nazorgrapporten voor de nieuwe kandidaat-adoptieouders!!
Nadien moesten we even buiten zodat iedereen (rechter, procureur, sociaal assistent en de hoofddokter van het weeshuis) konden overleggen.
Na een vijftal minuten werden we terug binnengeroepen en werden we voor de tweede keer MAMA en PAPA en heeft LAURA een BROERTJE!!!!

Joepie.. morgen mogen we terug naar ons zoontje!

Nog één week!

Onze vluchten zijn geboekt. We vertrekken zaterdag 2/08 voor de 2de keer naar Almaty. Maandag 4 augustus is dan een belangrijke dag dit is nl. de dag dat we voor de rechter moeten verschijnen.

De papa keert aan het einde van die week terug naar ons Belgenlandje waar Laura hem zal staan op te wachten want mama en Ferre komen pas zes weken later thuis ... ergens half september.

Dus het vertrek zal dit keer toch met een dubbel gevoel zijn vrees ik :-(

We gaan ervan uit dat deze zes weken voorbij vliegen en dat het snel half september is zodat we met ons gezinnetje samen zijn!

Nog één week en Laura kan beginnen knippen aan de aftelkalenders!

Yes!! We kunnen beginnen aftellen!

Vandaag kregen we een sms-je met onze rechtbankdatum!
Wie had er ooit gedacht dat we gingen juichen op het moment dat we voor de rechter zouden mogen verschijnen.
Wel ... dit is al de 3de keer dat wij een gat in de lucht springen wanneer we een rechtbankdatum te horen krijgen.

We worden verwacht op maandag 4 augustus 2008!!!

Dus nog maar 8 of 9 dagen werken en we zijn weer weg! JOEPIE!!

Ferre,
mama en papa komen eraan! Je grote zus wacht vol spanning op jou en is volop bezig met alles klaar te zetten voor je thuiskomst. We missen je zo erg dat het met geen pen te beschrijven valt!
...xxx...

DE EERSTE FOTO!!!

FERRE TARKAN

GROTE ZUS & KLEINE BROER

FERRE We LOVE YOU !!

Ferre Tarkan weet dat elke dag dat we er nu niet zijn, eigenlijk een dag dichterbij onze nieuwe toekomst samen is!

"WE LOVE YOU!!! "

MAMA, PAPA & LAURA!!!!

Dank u iedereen!

We willen iedereen bedanken voor de talrijke mails, berichten en reacties op onze blog en het gastenboek! Het doet echt deugd te weten dat er zoveel mensen zijn die met ons meeleven!
BEDANKT!!

Ook bedankt aan alle andere Belgen hier in Almaty voor de fijne ontvangst en rondleiding, dat maakt het toch wat makkelijker om het één en ander terug te vinden, lekker te eten, te drinken, … .

Ons elfde (en voorlopige laatste) bezoekje (02-07-2008)

Vandaag was het toch met een iets ander gevoel dat we in het busje stapten dan de voorbije dagen. We waren vrij vroeg in het babyhouse en ze waren net bezig om Ferre klaar te maken! Toen we toekwamen vroegen ze, zoals elke dag, achter de pampers. Iedere dag geven we 4 pampers af voor Ferre. Vandaag hadden we de overschot mee van pak (dus meer dan 15 pampers) en ze waren weer in de zevende hemel. Voor de rest liep ons bezoekje zoals de andere dagen tot… onze tolk een half uur voor tijd kwam zeggen dat we Ferre onmiddellijk en in stilte, liefst onzichtbaar, naar zijn leefgroepje moesten brengen want er was een voornaam persoon in het babyhouse.
Wij hadden ons afscheid van ons zoontje natuurlijk wel anders voorgesteld maar klagen absoluut niet. Op één dag na zijn wij elke dag naar het babyhouse mogen gaan.

Deze namiddag hebben we onze koffers gepakt, het appartement gepoetst en alles klaargemaakt om hopelijk voor maar een korte tijd terug naar huis te keren. Morgen Om 8u15 Belgische tijd landen we in Zaventem en zullen we ons terug moeten aanpassen aan het andere levenritme.

Ons tiende bezoekje (01-07-2008) en PAPA IS JARIG!!

JOEPIE!!!! ONZE PAPA IS JARIG!! NOG MAAR 34 ;-))
Ons Laura had gisteren mooie ballonen gekregen en deze morgen om 6u50 was papa zijn stoel versierd met héél veel ballonen en een leuk briefje van Laura op zijn bord! 3 uur later zaten de twee mooiste geschenken die hij zich kon wensen op zijn schoot!

Een schitterende verjaardagscadeau was dit!

In de namiddag trakteerde de papa alle Belgen in Almaty op een frisse pint op een terrasje! Ook dit was weer heel gezellig.

Na ons terrasje zijn we met een aantal van ons iets gaan eten in de American Bar & Grill en daar hadden ze gezorgd voor een fijne verassing voor de papa.

Nadat zijn eten op wat kwamen ze voor de papa met een lekker stuk taart af!! Mmmmmm!
Bedankt allemaal!!

Ons negende bezoekje (30/06/2008)

Na het weekend was het een blij weerzien met onze jongen! Ons popje heeft vandaag een dagje “vrij” genomen en is bij onze Belgische buren gaan spelen. Dit deed ze met veel plezier, ze moest eens geen 4 uur in het busje zitten en kon op deze manier de verjaardag van onze papa voorbereiden! (Bedankt lieve buren!!!!)
We zien Ferre iedere dag meer en meer evolueren en genieten van onze dagelijkse bezoekjes. Vooral de massages van zijn beentjes blijft hij geweldig vinden en de oorbellen van mama ook!
In de namiddag hebben we nog een terrasje gedaan samen met enkele Belgen en een lekkere gebraden kip gegeten die onze papa had besteld! Zijn Russisch wordt met de dag beter ;-)

Zondag (29/06/2008)

Na onze uitstap van gisteren namen we een welverdiende rustdag. Mama en papa voelden zich niet zo goed en werden in de watten gelegd door onze dokter in spé Laura!
In de namiddag ging het al heel wat beter en zijn we richting Green Market gewandeld.

Zaterdag 28/06/2008 (Butakovka waterfall)

De eerste dag van het weekend is ondertussen voorbij! En eigenlijk moet ik toegeven, deze is voorbij gevlogen! We zijn vandaag met een leuk gezelschap (14 Belgen) op stap geweest naar de Butakovka Waterfall. Dit is een prachtig stukje natuur niet zover buiten Almaty!
Mama is nogmaals tot de ontdekking gekomen dat haar fysiek ver beneden peil is en dat wanneer ze terug thuis is, misschien dringend i.p.v. mee te doen aan de Start to Run kan beginnen aan de Start to Walk. Maar... het mag gezegd, mama heeft de top gehaald en ze heeft de waterval gezien! De klim naar boven, door een stukje ongerepte natuur was echt de moeite waard! Daarna hebben we een lekkere shaslick gegeten!
Ons Laura is onvermoeibaar en een geboren bergbeklimmer! Het leek wel alsof ze vleugeltjes had.
’s Avonds na zalig bad met z’ allen naar de Coffedelia voor een hapje en een drankje!

Ons achtste bezoekje (27/06/2008)

De week zit er weeral op! Dit wil zeggen dat we ook net ons laatste bezoekje hebben gebracht aan Ferre en dat we nu het weekend moeten doorkomen!
Het is ongelooflijk wat een vooruitgang onze Ferre heeft gemaakt in 2 weken! Ondertussen zie je zijn oogjes blinken, zie je de deugnieterij en kan je echt wel zien dat hij een lachebekje is!
Wanneer Ferre zijn schoentjes ziet is hij altijd héél blij want dan weet hij dat we naar buiten gaan en dat we een stukje gaan stappen en dit gaat ondertussen al een stukje beter dan 2 weken geleden.
Ook vandaag was het afscheid, net als vorige week vrijdag, weer moeilijk. Net alsof Ferre aanvoelt dat het weekend voor de deur staat. Nou lieve schat, ’t is maar 3 nachtjes slapen en we zijn er terug!!!!
Deze avond gaan we met alle Belgen die in Almaty verblijven (ondertussen meer dan 20) iets in de Firenze eten! Het zal een gezellige boel worden!

Ons zevende bezoekje (26/06/2008)

Vandaag zijn we tien minuutjes vroeger vertrokken naar beneden. We hebben van Jef een bedrag gekregen dat hij op zijn verrassingsfeest georganiseerd door An met zijn verjaardag cadeau heeft gekregen en aan een goed doel wilde schenken om te besteden aan het Babyhouse waar Ferre nu verblijft. Wij hebben aan de hoofddokter gevraagd wat ze in het Babyhouse op dit moment het meest nodig hebben en het antwoord was meteen “PAMPERS”en “APPELSAPJES”. Dit hebben we zelf ook persoonlijk mogen ervaren en zien bij Ferre. Ze zijn wel héél creatief voor het herbruiken van de pampers.
Dus we hebben dinsdag van onze “vrije dag” gebruik gemaakt om inkopen te doen met het geschonken bedrag en hebben ons 20 pakken pampers aangekocht en 150 sapjes!
Toen we vandaag in het Babyhouse aankwamen hadden we net het gevoel of we sinterklaas waren met al onze pakken pampers! De sapjes nemen we volgende week mee. Dit gaf echt een supergevoel! We hebben die dag ongelooflijk véél blije gezichten gezien! BEDANKT JEF EN AN!!!!!!!
De zus en broer beginnen meer en meer samen te spelen. Wanneer we buiten gaan met Ferre vindt Laura het fijn om in de speeltuin te spelen.
Vandaag heeft mama nog eens een nieuw pakje gepast en amai wat was Ferre boos wanneer hij dit terug moest uitdoen!! Hij is echt een fier kereltje, net als de grote zus! Dat belooft!

Ons zesde bezoekje (25/06/2008)

Vandaag mochten we gelukkig terug naar Ferre! We waren zelfs 10 minuten te vroeg klaar! Diegene die ons kennen weten dat dit een echte uitzondering is! Je moet niet vragen hoe we stonden te popelen om onze Ferre terug te zien.
De rit naar Karakastek van meer dan anderhalf uur wordt zwaarder en zwaarder maar het doel heiligt de middelen! Maar we nemen dit er graag bij!!
Ondertussen kennen we de weg naar het leefgroepje van Ferre al héél goed en is het de grote zus die steeds als eerste aan de deur klaar staat om naar binnen te gaan. Wanneer we toekomen krijgt Ferre andere kleertjes aan (speciaal voor onze bezoekjes), nadien mogen we hem dan meenemen naar de “speelruimte”.
Vandaag was hij weer superblij! Mama heeft ondertussen ontdekt dat hij totaal niet tegen kietelen kan. Hij heeft dan ook ongelooflijk hard liggen lachen! Echt een supermoment!!
Het laatste uurtje zijn we buiten gaan wandelen en heeft hij zijn (andere, kleinere) nieuwe schoentjes eens uitgetest. Nu is het klein duimpje met de “zes” i.p.v. de zeven mijlslaarzen aan ;-) (nu met deze schoentjes kan hij toch al iets beter stappen. Schoentjes op zicht kopen is toch niet zo makkelijk als het lijkt ….).
In de namiddag hebben we gezellig samen thuis doorgebracht en hebben we gezelschapsspelletjes gespeeld!

Onze negende dag in Almaty (24/06/2008)

Gisteren om 19u54 kregen we telefoon met de mededeling dat de plannen voor morgen (vandaag dus) waren veranderd. We mochten nl. blijven uitslapen! Vandaag geen bezoek aan Ferre! (snif, snif, ...)

Mama heeft inderdaad uitgeslapen en toen ze werd gewekt stond deze morgen een prachtig ontbijt klaar met een super lief briefje, geschreven door onze super lieve dochter! (Je zou voor minder een traantje laten hé, maar deze keer van geluk!)

We zijn eens een kijkje gaan nemen op de Green Market en hebben deze namiddag een wandeling gemaakt en iets lekker gaan eten bij de Rus!

Morgen mogen we terug op bezoek!!

Ons vijfde bezoekje (23/06/2008)

Yess!! Het weekend is voorbij!! Na 2 dagen zien we eindelijk Ferre terug! En het was een blij weerzien. We hadden eigenlijk een beetje bang dat Ferre ons na het weekend niet meer zou herkennen, maar wanneer we aankwamen bij zijn leefgroepje en hij zijn mooiste kleertjes aanhad begon hij meteen te lachen. Toen we naar boven gingen naar de ruimte waar we met Ferre spelen begon hij te zingen!
Wanneer we de beker met drinken bovenhalen beginnen zijn oogjes echt te stralen, net als wanneer zijn fruitpapje eraan komt dan steekt hij zijn twee handjes in de lucht!
In het weekend hebben we voor Ferre ook nog schoentjes gekocht. Deze hebben we dan gisteren gepast maar het was precies klein duimpje met de zeven mijlslaarzen aan. Best wel een fijn zicht! Morgen zullen we maar een maatje kleiner gaan zoeken denk ik.
op onze terugtocht naar huis werden we vergezeld door een kleine spruit die vanaf nu een mooie toekomst tegemoet gaat bij de mama, papa en 2 broers in de States!

PS: SARAH een héél gelukkige verjaardag en héél veel succes met je examens!! van Laura en Ferre, Kijn en Chris